Subperiostal İmplant

Mandibular subperiostal implant fikri ilk kez Dr. Aaron Gershkoff ve Norman Oldberg tarafından ABD’de ortaya atıldı. Subperiostal implant oturarak protezi desteklemek için tasarlanmış bir iskelete sahiptir. Bu çeşit implantlar aşırı kemik rezorpsiyonu olan hastalarda uygulanır.

Subperiostal implant yapımında kullanılan materyaller, vitalyum, karbon ve titanyum olarak belirtilir. Ucuz ve kolay olmasından dolayı krom kobalt alaşımlar da subperiostal implant yapılmasında yaygın olarak kullanılmaktadır. İlk olarak kullanılmaya başlandığında boydan boya tümalveolar arkı kapsayan implant tasarımları kullanılırdı. Günümüzde bu implantların alveol kret üzerindeki oturma alanı mental foramenler arasında sınırlıdır. Ön bölgede başlatılan enzisyon, mental foremen bölgesinde sinirlerin zedelenmesini önlemek için kret üzerine doğru kaydırılır. Sonra ölçü alınır. implant tasarımı çizildikten sonra laboratuara gönderilir.

İmplant tasarımı çizildikten sonra iki ayrı yol izlenir. Birincisinde flep kapatılır ve implantın yerleşmesi işlemi, dokuların iyileşmesi için 2 ay veya 3 ay ertelenir. İkincisinde ise, ölçü ve implant aynı seansta yapılır.

Diş implantları uygulama çeşitleri olarak temelde beş çeşittir. İmplant uygulamalarında hastanın ihtiyacına göre, bu beş temel teknik üzerinden diş implantı operasyonları yapılmaktadır. Diş implantlarında uygulanan teknikler, diş implantının uygulanacağı hasta olan kişinin ağzındaki alan ve destek dokularına göre seçimi yapılmaktadır. Bu beş implant tekniği şunlardır;

1) Subperiostal implantlar

2) İntramukozal insertler

3) Endosseöz (endostal) implantlar

4) Endodentik stabilizatörler

5) Transosseöz (transmandibular) implantlar

Subperiostal implant tekniğinde cerrahi bir uygulama yapılır ve ağızdaki çene kemiği dışarı çıkarılır. Bu cerrahi operasyon sonrası ortaya çıkan çene kemiği üzerinden ölçü alınır ve hazırlanması işlemine bundan sonra başlanır. Bu implant operasyonlarında kullanılan malzemeler mümkün olduğu kadar ince ve hafif metal alaşımlarından kullanarak üretilir. Genel olarak bunların çoğunluğu kafes biçimindedir. Perios olarak adlandırılan kemik zarı altında direkt olarak kemik üzerine uygulama yapılır. Diş etinden yükselen ve ağzın iç kısımlarına doğru yüksekliği artan parçaları bulunur. Bu implant tekniği ile uygulanan implantların alveoler kemik üzerine yapılması gerekir. Bu şekilde çiğneme sırasında uygulanan basıncın tüm çene kemiğine yayılması sağlanmış olur.