Subperiostal İmplant

Mandibular subperiostal implant fikri ilk kez Dr. Aaron Gershkoff ve Norman Oldberg tarafından ABD’de ortaya atıldı. Subperiostal implant oturarak protezi desteklemek için tasarlanmış bir iskelete sahiptir. Bu çeşit implantlar aşırı kemik rezorpsiyonu olan hastalarda uygulanır.

Subperiostal implant yapımında kullanılan materyaller, vitalyum, karbon ve titanyum olarak belirtilir. Ucuz ve kolay olmasından dolayı krom kobalt alaşımlar da subperiostal implant yapılmasında yaygın olarak kullanılmaktadır. İlk olarak kullanılmaya başlandığında boydan boya tümalveolar arkı kapsayan implant tasarımları kullanılırdı. Günümüzde bu implantların alveol kret üzerindeki oturma alanı mental foramenler arasında sınırlıdır. Ön bölgede başlatılan enzisyon, mental foremen bölgesinde sinirlerin zedelenmesini önlemek için kret üzerine doğru kaydırılır. Sonra ölçü alınır. implant tasarımı çizildikten sonra laboratuara gönderilir.

İmplant tasarımı çizildikten sonra iki ayrı yol izlenir. Birincisinde flep kapatılır ve implantın yerleşmesi işlemi, dokuların iyileşmesi için 2 ay veya 3 ay ertelenir. İkincisinde ise, ölçü ve implant aynı seansta yapılır.

Diş implantları uygulama çeşitleri olarak temelde beş çeşittir. İmplant uygulamalarında hastanın ihtiyacına göre, bu beş temel teknik üzerinden diş implantı operasyonları yapılmaktadır. Diş implantlarında uygulanan teknikler, diş implantının uygulanacağı hasta olan kişinin ağzındaki alan ve destek dokularına göre seçimi yapılmaktadır. Bu beş implant tekniği şunlardır;

1) Subperiostal implantlar

2) İntramukozal insertler

3) Endosseöz (endostal) implantlar

4) Endodentik stabilizatörler

5) Transosseöz (transmandibular) implantlar

Subperiostal implant tekniğinde cerrahi bir uygulama yapılır ve ağızdaki çene kemiği dışarı çıkarılır. Bu cerrahi operasyon sonrası ortaya çıkan çene kemiği üzerinden ölçü alınır ve hazırlanması işlemine bundan sonra başlanır. Bu implant operasyonlarında kullanılan malzemeler mümkün olduğu kadar ince ve hafif metal alaşımlarından kullanarak üretilir. Genel olarak bunların çoğunluğu kafes biçimindedir. Perios olarak adlandırılan kemik zarı altında direkt olarak kemik üzerine uygulama yapılır. Diş etinden yükselen ve ağzın iç kısımlarına doğru yüksekliği artan parçaları bulunur. Bu implant tekniği ile uygulanan implantların alveoler kemik üzerine yapılması gerekir. Bu şekilde çiğneme sırasında uygulanan basıncın tüm çene kemiğine yayılması sağlanmış olur.

Diş İmplantları Uygulama Çeşitleri

Diş implantları uygulama çeşitleri olarak temelde 5 çeşittir. İmplant uygulamalarında ihtiyaca göre bu beş temel teknik üzerinden diş implantı operasyonları gerçekleştirilmektedir. Diş implantlarında uygulanan teknikler, diş implantının uygulanacağı hasta ağzındaki alan ve destek dokularına göre seçim yapılır.  Bu beş diş implantı tekniği şunlardır :

1) Subperiostal implantlar
2) İntramukozal insertler
3) Endosseöz (endostal) implantlar
4) Endodontik stabilizatörler
5) Transosseöz (Transmandibular) implantlar

Bu 5 implant uygulama tekniğini açacak olursak ;
Subperiostal implant Tekniği : Bu implant tekniğinde cerrahi bir uygulama yapılır ve ağızdaki çene kemiği dışarı çıkartılır. Bu cerrahi operasyon sonrası ortaya çıkan çene kemiği üzerinden ölçü alınır ve hazırlanması işlemine bundan sonra başlanır. Subperiostal implant uygulamalarında kullanılan malzemeler mümkün olduğunca ince ve hafif metal alaşımlar kullanılarak üretilmişlerdir. Genellikle bunların biçimi kafes şeklindedir. Periost adı verilen kemik zarı altında direkt olarak kemik üzerine uygulanırlar.  Diş etinden  yükselen ve ağızın iç taraflarına doğru yüksekliği artan parçaları bulunmaktadır. Subperiostal implant Tekniği ile yapılan implantların alveoler kemik üzerine uygulanması gerekmektedir. Bu sayede çiğneme esnasında uygulanan basınç tüm çene kemiğine yayılmış olur. Kemik üzerine yerleştirildikleri durumlarda ise çevresi ve bağ dokusu sanki bir kapsülmüş gibi davranırlar.

İntramukozal insertler : Bu implant tekniği temel olarak mantar şeklinde üretilmiş titanyum diş implantları kullanılmaktadır.  Bu teknik ilk defa Gustau Dahi tarafından 1943 yılında uygulanmıştır. Günümüzde çok fazla kullanılan bir implant uygulama tekniği değildir.

Endosseöz Implant Tekniği :  Bu implant tekniğinde implant doğrudan kemiğin içine yerleştirilir.  Kemiğin içine yerleştirilen implant sanki kemikmiş gibi davranır. Bu implantlar vida veya silindir şekilde üretilmiş olabilirler. Endosseöz Implantlar silindirik implant, vida implant veya blade implant olarak da adlandırılırlar.

Endodontik stabilizatörler : Zayıf dişlerin alt yapılarının sağlamlaştırılmasında kullanılırlar.  Endodontik implantların kullanılması için hastanın ağzındaki dişlerin alt yapı olarak zayıf olması gerekmektedir.

Transosseöz (Transmandibular) implantlar :  Transosseöz implantlar kemiğin boyunca yerleştirilir ve kemik boyunun yetersiz olduğu hastalarda uygulanan bir tekniktir. İlk kez 1973 yılında uygulanan Transosseöz (Transmandibular) implantlar günümüzde pek fazla uygulanan bir diş implantı tekniği değildir. Uygulanmasının zor olması sebebiyle tercih edilmez. Hastanın genel anestezi kaldırabilir durumda olması gerekir.

Bu diş implantı uygulama teknikleri diş hekimi tarafından hastanın diş yapısı ve kemik ve ağız durumu incelenerek karar verilmelidir.